จำเลยรัก

จำเลยรัก เป็นละครที่รวมทุกเป็นอารมจริงๆบางทีถึงกับมีอารมเสียนางเอกเพราะไม่รู้จะเป็นคนดีอะไรขนาดนั้นเพราะต้องโดยทั้งพระเอกกลั่นแกล้งในช่วงแรกและยังต้องรับมือกับนางร้าย จำเลยรักเป็นบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา เป็นนวนิยายในปี พ.ศ. 2503 ตีพิมพ์ในเดลิเมล์วันจันทร์ ระหว่างปีพุทธศักราช 2504 – 2505 เป็นเรื่องราวของความแค้นของ หฤษฎิ์ พี่ชายที่ต้องสูญเสียน้องชายของตนเอง และเขาโกรธแค้นหญิงสาวต้นเหตุ ถึงกับจับตัวมาลงโทษเพื่อให้หายแค้น โดยไม่รู้ว่าจับมาผิดคน ไปจับโศรยา ต้องยอมจำนนให้หฤษฏิ์โขกสับต่างๆนานา และใช้งานเยี่ยงทาส และนายใบ้คู่หู ที่คอยดูไม่ให้โศรยาหนีไป วันหนึ่งหฤษฏิ์ต้องออกไปทำงาน ทำให้หฤษฏิ์ได้รู้จัก ศันสนีย์ ผู้ที่ทำร้ายน้องชายของเขานั่นเอง จากที่ศันสนีย์ยื่นบัตรประจำตัวประชาชนให้ดู จึงรู้ว่าตนเองจับตัวคนมาผิด ฝ่ายศันสนีย์ที่มีธวัชชัยเป็นแฟนอยู่แล้วก็เริ่มห่างเหินกับธวัชชัย เพราะ ชอบหฤษฏิ์ หฤษฏิ์กับเกาะไปก็ปลดปล่อยโศรยาและให้สร้อยไข่มุกแก่โศรยา ศันสนีย์เห็นก็ขอยืม โศรยาก็ให้ยืมโศรยาเสียใจที่ไม่มีสร้อยไข่มุกที่หฤษฎิ์ให้ตนแล้ว ด้านหฤษฎิ์ได้สร้อยไข่มุก หฤษฎิ์ก็นำไปให้โศรยา หฤษฏิ์แกล้งตีสนิทกับศันสนีย์จนศันสนีย์หวั่นไหว โศรยาเตือนให้ศันสนีย์อยู่ห่างหฤษฏิ์ ศันสนีย์ก็ว่าโศรยาว่าโศรยาชอบหฤษฏิ์ โศรยาปฏิเสธ วันหนึ่งหฤษฏิ์มาสู่ขอโศรยากับศุกฤกษ์ พ่อของศันสนีย์กับสายสมร แม่ของศันสนีย์ ด้านศันสนีย์นึกว่าหฤษฏิ์มาสู่ขอตน ก็โทรไปเยาะเย้ยโศรยา แต่พอรู้ว่าไปสู่ขอโศรยา ศันสนีย์ก็โกรธมาก เลยไปฆ่าโศรยาโดยผลักโศรยาตกน้ำแต่หฤษฏิ์มาช่วยไว้ทัน ความจริงเลยปรากฏว่า คนที่ไปช่วยโศรยาตอนตกน้ำในวัยเด็ก คือ นุกุลไม่ใช่ศันสนีย์ บทประพันธ์นี้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ อีกหลายต่อหลายครั้ง